باید فراموشت کنم چندیست تمرین می کنم
من می توانم می شود ، آرام تلقین می کنم

با عکسهای دیگری  تا صبح  صحبت می کنم
با آن اتاق خویش را بیهوده تزیین می کنم

سخت است اما می شود در نقش یک عاقل روم
شب نه دعایت می کنم نه صبح نفرین می کنم

من می پذیرم رفته ای  و بر نمی گردی همین
خود را برای درک این صد بار تحسین می کنم

از جنب و جوش افتاده ام  دیگر نمی گویم به خود
وقتی  عروسی می کند ، آن می کنم این می کنم

خوابم نمی آید ولی از ترس بیداری به زور
با لطف قرص قد نقل یک خواب رنگین می کنم